|
 Rynek w Krościenku Pieniny stanowią centralne wypiętrzenie tzw. Pienińskiego Pasa Skałkowego, tworzącego łuk 100 km długości i złożonego, skromnie licząc, z około 1000 skalic. W szerszym rozumieniu pas ten ciągnie się na długości 600 km od zachodniej Słowacji po Ruś Podkarpacką na wschodzie.
Grupa górska Pienin wznosi się na pn. wsch. od Tatr, jako samodzielny łańcuch, 35 km długości i 4-5 km szerokości. Od pn. sąsiaduje z Gorcami i Pasmem Radziejowej, od pd. - z przedgórzami Magury Spiskiej. Umowne granice - różne u różnych autorów - wyznaczają: od zach. rzeka Białka, od pn. nowy zalew na Dunajcu, dolina Krośnicy i potok Grajcarek, od wsch. przełęcz Rozdziela (ok. 800 m), od pd. potoki Kamionka i Lipnik, Dunajec, wreszcie rzeczki Niedzica j Łapszanka. Pasmo dzieli się na 3 odmienne charakterem i dość myląco rozgraniczone grupy: - Pieniny właściwe (między Czorsztynem a Szczawnicą), - Hombarki czyli Pieniny Spiskie (między zamkiem Niedzickim a Białką) - Małe Pieniny. Najpiękniejszym gniazdem w całym paśmie są Pieniny właściwe, najsilniej zróżnicowane pod względem morfologii i najciekawsze przyrodniczo. Do nich potocznie ogranicza się nazwa Pienin, tu skupia się 80% ruchu wycieczkowego. Tekst pochodzi z "Pieniny - Przewodnik. Józef Nyka" wydawnictwa Trawers zawiera: 179 słów, oryginał: 492słów Powered by AkoComment 2.0! |